Kamerkoor Poco Piùonder leiding van Saskia Regtering

Rond de Passietijd, in maart en april 2012, zingt Kamerkoor Poco Più een programma met muziek uit de Barok die het lijden van Christus als thema heeft.

Antonio Lotti (1665? - 1740) was organist en kapelmeester van de San Marco in Venetië. Hij schreef  veel kerkmuziek van grote schoonheid. Een goed voorbeeld daarvan is het achtstemmige Crucifixus dat Poco Più ten gehore zal brengen. Het is het gedeelte uit het Credo waarin wordt verteld hoe Christus heeft geleden onder Pontius Pilatus, werd gekruisigd en begraven. Lotti bouwt met de acht stemmen die hij gebruikt een fijnzinnige compositie, waaruit een grote piëteit met de lijdende Christus spreekt.

 Het Stabat Mater is een middeleeuwse tekst, waarin wordt beschreven hoe Maria, de moeder van Jezus, onder het kruis staat en het lijden van haar zoon aanschouwt. De tekstdichter vereenzelvigt zich met haar verdriet, dat voor hem en alle mensen een aansporing moet zijn zich te richten op de navolging van Christus.

Deze dramatische tekst is door vele componisten op muziek gezet. Poco Più zingt het Stabat Mater van Antonio Caldara (1670-1736), een Italiaanse componist die zijn opleiding ook in de San Marco in Venetië kreeg en later hofmusicus in Mantua werd.
Zijn Stabat Mater, voor koor solisten en instrumentaal ensemble, is een prachtig werk waarin de betekenis van de tekst volledig recht gedaan wordt.

 Het grootste werk op het programma is Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze van Joseph Haydn (1732-1809). In deze compositie wordt over elk van de zeven laatste woorden die Christus aan het kruis sprak een meditatie gehouden.

Haydn schreef het rond 1785 op verzoek van Don José Sáenz de Santa María, marqués de Valde-Íñigo, een mecenas die de decoratie van de Santa Cueva-grot onder de Santo Rosario-kerk te Cadiz (Spanje) bekostigd had. Het werk was bedoeld voor de bijzondere liturgische dienst die ieder jaar op Goede Vrijdag in die grot gehouden werd. Haydn beschrijft die dienst, en dus zijn opdracht, als volgt:

"De muren, ramen en pilaren van de kerk waren in zwart gedrapeerd, en slechts één grote lamp in het midden verlichtte de heilige duisternis. Om 12.00 uur ’s middags werden alle deuren gesloten en begon de muziek. Na een toepasselijke prelude beklom de bisschop de kansel, sprak één van de zeven woorden en gaf er dan een meditatie over. Als die beëindigd was, kwam hij naar beneden en viel knielend voor het altaar neer. Deze tijd werd gevuld door muziek. De bisschop besteeg weer de kansel en verliet hem dan, een tweede, derde keer, enzovoort, en orkest speelde iedere keer aan het eind van zijn preek. Ik moest met deze situatie rekening houden in mijn muziek.”

Oorspronkelijk was het dus een instrumentaal stuk, dat ook nu nog vaak in de versie voor strijkkwartet wordt uitgevoerd. In de Cenakelkerk van de Heilig Landstichting is die versie gedurende vele jaren in de Goede Week gespeeld door het Valkhof Kwartet. Haydn heeft er later ook een versie voor koor, solisten en instrumentaal ensemble van gemaakt en die zal Poco Più uitvoeren.

DIE SIEBEN LETZTEN WORTE

Kamerkoor Poco Più, o.l.v. Saskia Regtering. Met medewerking van zangsolisten en een strijkkwartet.

Zondag 18 maart 2012, Kerk H. Antonius Abt, Dennenstraat, Nijmegen. Aanvang 15.30 uur

Zondag 1 april 2012, Cosmas en Damianuskerk, Pannenstraat, Groesbeek. Aanvang 15.30 uur.

Toegang: 14 euro (voorverkoop)/ 17 euro (aan de kerk). Voorverkoop vanaf half februari 2012 via ons contactformulier en bij boekhandel Selexyz Dekker v.d. Vegt, Marikenstraat, Nijmegen.

terug